08 maart 2018

Jan Peter Balkenende (v/m CDA-MP): normloos

Ergens in 1997 toen het CDA stuurloos en reddeloos was, onder meer door het optreden van de afgezwaaide premier Ruud Lubbers, leerde ik Jan Peter Balkenende kennen. Het was in de programcommissie van het CDA waar we toen beiden inzaten. Ik was voorzitter en hij was secretaris van de subcommissie financiën. Ik vond hem nogal onbeduidend: hij had nooit eigen ideeën, hij luisterde en gaf slechts samenvattingen van wat er besloten was. Althans, dat deed hij als er een duidelijke consensus was. Anders keek hij opzij en deed niets. Het leek domheid, maar het was politieke sluwheid. Hij wachtte af tot hij zag in welke richting de hazen liepen en dan volgde hij. Over afwijkende hazen zweeg hij. Hij liet het aan anderen over om beslissingen te nemen; de specialiteit van JP was het kiezen van de juiste partij. Dit opportunisme ergerde mij mateloos en in 1997 kon ik niet bevroeden dat hij daar minister-president mee kon worden. Maar het kon, zoals we nu weten. Zijn belangrijkste daad als MP was dat hij zijn naam leverde aan het beperken van topinkomens in de semi-publieke sector: de Balkenende-norm. Verder heeft het MP-schap hem later interessante posities opgeleverd, waaronder recent commissaris van de ING-bank. Deze bank is dankzij de Nederlandse overheid, en dus de belastingbetaler, de kredietcrisis doorgekomen. De ING-bank zou dus wel enigszins schatplichtig aan de Balkenende-norm mogen zijn. Gelukkig maar dat JP er als commissaris bij zit om zijn norm in de gaten te houden. Niet dus, want topman Hamers van de ING krijgt er gewoon 50% bij (z)onder het toeziend oog van JP. Hij had natuurlijk al gezien hoe de hazen liepen in de raad van commissarissen bij de ING. Dat was niet in de richting van de Balkenende-norm.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten