14 februari 2018

Odile Heynders (cultuurprof UvT): wil geen censuur en bepleit het toch


Zij is hoogleraar cultuurstudies in Tilburg en houdt zich bezig met de bestudering van literatuur. Zij vindt het pornografische werk van Markies de Sade een “almost impossible read”, maar het moet toch niet verboden worden, want zo schrijft zij, “het geeft enig inzicht in de geestesgesteldheid en het misdadig gedrag van mensen als Joseph Fritzl of Marc Dutroux (…)” (mijn vertaling). Dat is een vreemde opvatting. Waarom zou je pornografisch werk moeten lezen om verknipte breinen te leren begrijpen? Maar goed, zij lijkt dus tegen censuur te zijn. Dat is mooi en het zou ook wel wonderlijk zijn om als letterkundige voor censuur te pleiten. Vreemd genoeg was zij wel medeondertekenaar van een open brief (zie ook hier) waarin om censuur in haar eigen universiteitsblad werd gevraagd. Het betrof een column waarin getwijfeld werd aan de motieven van (sommige, niet alle) vrouwen die #metoo-aanklachten indienen. Met metoo-aanklachten moet je daarom voorzichtig zijn, omdat de aangeklaagde na een aanklacht direct schuldig wordt bevonden door de publieke opinie. In ieder geval moet je op de academie, waar ook mevrouw Heynders werkzaam is, niet met metoo willen beginnen. Aldus de opinie in deze column. Deze mening mocht echter niet van mevrouw Heynders, zij leest immers liever De Sade dan een genuanceerd oordeel over #metoo-campagnes. De door haar ondertekende brief om deze mening te verbieden leidde er mede toe dat de hoofdredacteur van het universiteitsblad Francine Bardoel door haar eigen college van bestuur bij het oud vuil werd gezet. Francine Bardoel had als reactie op de open brief een pleidooi gehouden voor de vrijheid van meningsuiting. Maar mevrouw Heynders wil helemaal geen vrouwen die beroepshalve tegen censuur zijn, ook al is ze er zelf beroepshalve ook tegen. Zij wil pornografisch werk.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten