05 juli 2018

Ernst Hirsch Ballin (EHB): “Een gezamenlijk asielbeleid moet”

In het WRR-rapport over migratie houdt EHB een pleidooi voor een gezamenlijk asielbeleid in de EU. Hierbij zouden in de lidstaten asielzoekers op een gelijke manier moeten worden opgevangen en hun asielaanvragen zouden op een gelijke manier moeten worden beoordeeld door de lidstaten. Dit is een vroom voorstel en vanuit ‘theoretisch’ gezichtspunt meer dan gerechtvaardigd.
Wat zou er immers gebeuren als sommige landen strengere criteria op asielaanvragen toepassen dan andere lidstaten? Dan zouden asielzoekers een poging doen deze ‘strengere’ landen te mijden en direct naar een land gaan waar asiel eenvoudiger te verkrijgen is. Dit gebeurde in de migratiecrisis van 2015 toen Duitsland aankondigde een soepel asielbeleid (“Wir schaffen das”) te voeren, terwijl andere lidstaten hun grenzen begonnen te sluiten. Dat leidde tot een grote migratiestroom richting Duitsland, en van lieverlede tot een grote weerzin onder een deel van de Duitse bevolking tegen het genereuze beleid van de Duitse regering. De afstotende werking van een ‘streng’ asielbeleid en de ‘aanzuigende’ werking van een ‘soepel’ asielbeleid leiden tot grote ongelijkheden tussen lidstaten in de opvang van asielzoekers. Dat leidt ook tot grote ongelijkheden in de economische effecten van de asielstroom. De herverdelende effecten die migratie hoe dan ook opwekt, zijn dan minder sterk in de strenge landen dan in de soepele landen. Om dergelijke ongelijkheden tussen lidstaten te voorkomen, is een gezamenlijk asielbeleid de oplossing. So far so good. Er is echter één probleem: dat gezamenlijke asielbeleid bestaat al meer dan een decennium, maar dan vooral op papier en, zoals bekend, het Europese papier is geduldig. Er is geen autoriteit in de EU die kan afdwingen dat lidstaten zich aan de afspraken op het papier houden. Misschien heeft EHB hier een list voor bedacht, maar dat blijkt dan niet uit zijn WRR-commentaar.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten