31 mei 2018

Patricia Paay: tegen slutshaming of tegen e-pooiers?

Laat ik maar beginnen met te verklaren dat ik niet geïnteresseerd ben in het seksleven van Patricia Paay. Zij zelf is wel bereid informatie over haar seksleven te delen met mij en natuurlijk vele anderen, namelijk via de Verrekijk.
Zo verklaarde ze in het programma DWDD na het overlijden van David Bowie dat ze een ‘wilde nacht’ had gehad met Bowie. Het was ons niet duidelijk waarom we dat moesten weten en wat die informatie bijdroeg aan de nalatenschap van de overleden zanger. Ik ken PP voornamelijk van lang geleden toen ze met twee andere dames een imitatie van de Andrew Sisters ten beste gaf. Helaas, niet zo’n geslaagde imitatie, maar dat konden we toen niet weten, want YouTube bestond nog niet. Ze heeft daarnaast voornamelijk geld verdiend door het uitventen van zichzelf via de Verrekijk (zie boven) en zulke media als Playboy. Van mij mag ze, overigens, ik hoef haar ‘producten’ niet, maar ik heb er ook geen enkel moreel bezwaar tegen dat ze die op de markt brengt en, inderdaad, het is natuurlijk wel de bedoeling dat ze er zelf aan verdient. Daarom is het ook terecht dat ze een rechtszaak is begonnen, omdat anderen (dus niet zijzelf) een ‘plasseks’video van haar openbaar hebben gemaakt en daar (wellicht) geld mee gaan verdienen. Margriet Oostveen noemt in De Volkskrant echter het openbaar maken van het seksfilmpje een voorbeeld van “spectaculair smerig slutshaming”. “Petje af voor Paay,” zo eindigt Margriet Oostveen haar stuk in de krant. Daar ben ik hem eens, maar niet omdat Paay een heldin is die zich te weer stelt tegen het online vernederen van vrouwen, maar omdat ze verhindert dat anderen (mannen helaas) willen verdienen aan haar lichaam en/of haar seksleven. Ze stelt zich te weer tegen een moderne vorm van pooierschap: e-pooiers.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten