27 maart 2018

Harrie Verbon (docent en emeritus UvT): Colleges over de EvO, VI

College 6 in de cursus over de economie van de overheid (zie hier voor het begin van de colleges 1, 2, 3, 4 en 5) gaat over begrotingsbeleid. Bijvoorbeeld over de vraag of de overheid een zodanig beleid zal voeren dat de welvaart zo hoog mogelijk is. Hoe dat zou moeten, weet natuurlijk niemand precies, maar een eerste indicatie of het begrotingsbeleid in de haak is, is het cyclische karakter ervan. De overheidsbegroting dient bij voorkeur een anti-cyclisch karakter te hebben, ofte wel de overheid zou de conjunctuurcyclus in de economie moeten dempen. Dus, als de economie uitbundig groeit, zou de regering de hand op de knip moeten houden en als de economie aan het sukkelen is, zou de dienstdoende regering wat meer peper in de economie moeten strooien. Dit idee is oorspronkelijk van John Maynard Keynes in de jaren dertig van de vorige eeuw en is nu een standaard leerstuk in de eerstejaarscolleges macro-economie. Zoals zal blijken, is zelfs (sic) de Nederlandse regering niet in staat zo’n beleid te voeren, laat staan minder brave regeringen als die van Griekenland of ItaliĆ«. Komt dat, omdat regeringen een goed beleid niet kunnen, of niet willen voeren? Van allebei wat waarschijnlijk, maar in ieder geval ligt het erg voor de hand dat anti-cyclisch politiek niet erg handig is. De Engelsen zeggen hierover dat je het dak niet gaat repareren als de zon schijnt, zodat je dus moet dweilen als het regent. De dienstdoende regering is, met andere woorden, kortzichtig. Sommige economen zeggen daar echter over dat regerende politici niet kortzichtig zijn, maar bewust kwaadwillig: zij laten het dak vol gaten zitten, zodat niet zijzelf, maar hun opvolgers moeten dweilen. Enfin, lees en huiver en begin hier voor dit college.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten