26 februari 2018

Harrie Verbon (docent en emeritus UvT): Colleges over de EvO, IV

We gaan het in oze colleges over de economie van de overheid nu eens hebben over migratie. Daar hebben we het natuurlijk al eerder over gehad op dit blog (bijvoorbeeld hier), maar nu gaan we het verhaal aan studenten vertellen. Dat verhaal vertel ik al twintig jaar. Toen ik er net mee begon, werd mij nog wel eens gevraagd wat migratie met de overheid en/of overheidsbeleid te maken heeft. Nu wordt me dat nooit meer gevraagd: het is iedereen duidelijk dat het op een of andere wijze reguleren van migratie een taak van de overheid is. Maar welke overheid? De nationale, of de Europese overheid? Opvallend is dat de overheden zelf het daar ook niet over eens zijn, zie bijvoorbeeld hier hoe Europese bestuurders elkaar in de haren vliegen. Niet zo verwonderlijk overigens, want migratie is niet een happy-news show, zoals wel eens wordt gesuggereerd. Lees bijvoorbeeld eens dit manifest, waarin wordt beweerd dat we de grenzen moeten open zetten voor immigranten, inclusief vluchtelingen, “omdat de open samenleving de beste kansen op vrede en welvaart biedt”. Lees ook eens wie dit manifest ondertekend hebben, allemaal vertegenwoordigers van de intellectuele en culturele elite, waaronder onze eigen niet zo consistente Odile Heynders. Dit zijn mensen die niet hoeven te concurreren met immigranten, die ook niet naast een asielzoekerscentrum wonen, die kortom geen enkele last hebben van immigranten, en die dan denken dat anderen er ook geen last van kunnen hebben. Enfin, het verhaal dat wij in dit college gaan vertellen is dat immigratie gepaard gaat met plus- en minpunten, en dat er ook situaties denkbaar zijn dat er geen pluspunt te bekennen valt. Situaties derhalve waarin de “open samenleving” helemaal geen garantie op welvaart biedt (begin hier voor deel I van dit college).

Geen opmerkingen:

Een reactie posten