08 januari 2018

Emile Aarts (rector-TiU): academische groeipijn

Zoals al eerder gemeld, was ik precies drie columns columnist van het universiteitsblad Univers van de Universiteit van Tilburg (TiU). Toen ik begon als columnist wist ik niet dat aan de TiU een denkpolitie (de term is van de echtgenote van een collega) actief is die hardhandig optreedt als je een afwijkende mening op een afwijkende manier opschrijft. Zoiets als de revolutionaire garde in Iran, die geleid wordt door de geestelijke leider van het land, en controleert of Iraanse vrouwen wel zedig gekleed gaan. Daar wil je natuurlijk niets mee te maken hebben, dus ik heb, toen die denkpolitie op mij af was gekomen (omdat ik mij in een column tegen #metoo op de academie had uitgesproken), zo snel ik kon de kolommen van Univers verlaten. Ik had toen al wel een aantal columns op de plank liggen, over de rector van de TiU. Hij is ook een soort geestelijk leider en deze leider wil de TiU in de vaart der volkeren opstuwen door de TiU in studentenaantal te laten groeien. De TiU moet een ‘middelgrote universiteit’ worden, met ‘uitmuntendheid en kwaliteit’ als basisvoorwaarden. Niet iedereen is blij met meer groei. Kun je kwaliteit handhaven als het aantal studenten groeit, maar het aantal docenten en het aantal collegezalen niet? Als je meer studenten aantrekt, betekent dat dan dat je slechtere studenten krijgt? Wij weten natuurlijk dat groei vaak met pijn gepaard gaat, in dit geval academische groeipijn. De kwaliteit van het academische leven wordt er minder om. Groei had dus een mooi onderwerp voor een column in Univers kunnen zijn, maar helaas. Ach wat, we doen gewoon of ik toch nog columnist van Univers ben en de denkpolitie van Sjaak Kroon helemaal niet bestaan heeft. Dus, lees hier hoe groei een topopleiding de nek om kan draaien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten