19 december 2017

Kate Raworth: “Maak een donut en redt de wereld, III”

Zij vindt dat de economische theorie volkomen verkeerde prioriteiten stelt, zo zagen wij. De theorie vindt volgens haar dat continue economische groei menselijk welzijn het beste dient. De theorie is daarbij, nog steeds volgens Raworth, blind voor de negatieve gevolgen van groei: toenemende ongelijkheid aan de ene kant en uitputting van de planeet aan de andere kant. Blind? Over groei en toenemende ongelijkheid konden we een heel dik boek van Thomas Piketty lezen. Over groei en klimaatverandering kunnen we tientallen, zo niet honderden economische papers lezen, zie bijvoorbeeld deze. Waar leidt Raworth uit af dat (academische) economen volop bezig zijn overal in de wereld de economische groei te stimuleren? Nergens uit en als die economen er wel zijn, zijn het amateurs of bedriegers. De economische theorie weet namelijk nauwelijks hoe economische groei te verklaren is en dus bijgevolg ook nauwelijks hoe groei gestimuleerd moet worden. De belangrijkste theorie over groei is de inmiddels 60-jaar oude neo-klassieke groeitheorie, ontwikkeld door Robert Solow. Wij schreven daar eerder over. Die theorie verklaart niet waarom er groei is, maar waarom groei ophoudt. De groei houdt op als extra investeringen ten koste van de consumptie zouden komen. Hoe het dan komt dat het nationaal product toch van jaar tot jaar toeneemt, wordt aan factoren toegeschreven die voor de theorie exogeen zijn. Als economen groei niet kunnen verklaren, kunnen ze ook geen goede adviezen geven over de stimulering van de economische groei. Meestal zijn het dan ook adviezen die gebaseerd zijn op vage noties, zoals dat er meer moet worden geïnvesteerd in hoger onderwijs (“meer kennis is goed voor de groei”), of dat de belastingen op bedrijven omlaag moeten (“dan gaan de bedrijven meer investeren en dat is goed voor de groei”). (verder lezen)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten