23 december 2017

Camiel Eurlings (ex-, ex-, ex-minister, ex-KLM, ex-): #he too

Kan iemand die zich schuldig heeft gemaakt aan huiselijk geweld tegen zijn ex-vriendin bestuurslid blijven van het nationale (NOC*NSF) en internationale olympische (IOC) comité? Deze vraag kwam deze week op, nadat een vader, wiens dochter seksueel misbruikt was in de sport, de positie van onze oude bekende Camiel Eurlings bij het NOC*NSF (opnieuw) had aangekaart. Zijn expliciete vraag was: “Hoe kunt u voor uzelf moreel verantwoorden om samen in een bestuur te zitten met iemand die gewelddadig is t.o.v. zijn (ex-)vrouw?” Goede vraag en opeens bleken de bestuursleden van de NOC*NSF, het lijdend voorwerp zelf uitgezonderd, al langer te worstelen met die vraag. Dat was curieus, want nadat Eurlings op miraculeuze wijze in het bezit was gekomen van een zogenaamde Verklaring Omtrent Gedrag (VOG), had NOC*NSF-directeur Gerard Dielessen verklaard dat het “gevoel van ongemak rond Eurlings” voor hem persoonlijk was verdwenen. Alsof dat briefje van justitie Eurlings vrijpleitte, want hij was wel degelijk schuldig bevonden aan huiselijk geweld en had er ook een werkstraf voor gekregen. Het morele kompas van sportbestuurder Dielessen stond kennelijk niet helemaal goed afgesteld, maar dat komt bij sportbestuurders wel vaker voor, zoals wij eerder constateerden. Nu vroeg het NOC*NSF Eurlings alsnog om opheldering, maar wat viel er nog op te helderen? Camiel Eurlings heeft geen schuldgevoel en geen geweten, want anders was hij allang winkelbediende in Valkenburg geworden. Eurlings houdt zich echter uit alle macht vast aan het enige erebaantje (bij het IOC) dat hem resteert. Toch kwam hij afgelopen week met een verklaring. Of eigenlijk, Eurlings liet zijn advocaat verklaren dat het allemaal niet zo erg was. De ex-vriendin was wel mishandeld, maar helemaal niet zwaar, ze had slechts lichte kwetsuren. Misschien is zelfs winkelbediende wel iets te hoog gegrepen voor Eurlings.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten