17 oktober 2017

Arnon Grunberg (voetnoot): niet woedend om moord op Anne Faber

Ik las De Volkskrant al toen Godfried Bomans nog wekelijks op zaterdag een ‘column’ had. Ik was 15 en hield van Charles Dickens en Bomans was een soort epigoon van Dickens. Later begon ik Bomans minder leuk te vinden, net als de redactie van de Volkskrant die hem in 1969 de krant uitgooide. Toen werd alles anders, maar ik bleef die krant lezen. Tegenwoordig maakt de krant het mij wel erg moeilijk om trouw te blijven, want sinds een aantal jaren staat er niet alleen op zaterdag, maar iedere dag een ‘voetnoot’ van Arnon Grunberg op de voorpagina. Die is aan mij niet besteed: ik vind de inhoud dom, elitair, arrogant en zelfgenoegzaam en ik probeer iedere ochtend mijn blik er niet op te laten vallen, maar soms gaat het per ongeluk mis. Zoals toen deze over volkswoede verscheen (zie foto). Het ging over de moord op Anne Faber en de ‘volkswoede’ die daarna (volgens AG) was uitgebroken. Met de hele linkerkant van de column kan ik het nog wel eens zijn en zelfs de eerste alinea van de rechterkolom is een waarheid als een koe. Maar dan beginnen de vier kenmerken van Grunberg’s columns op te spelen. Deze column is dom omdat het in deze zaak niet gaat om het ‘minimaliseren van risico’s’ (zoals AG suggereert), maar het gaat er om dat de autoriteiten (rechters en psychiaters) niet eens een schatting gemaakt hebben van het ‘risico’, dat gezien het kenmerk van de desbetreffende psychopaat op ongeveer 100% lag. De column is elitair, want het ‘volk’ (waar AG niet toe behoort) is ten onrechte woedend (volgens AG). De column is arrogant, want AG weet dat volkswoede tot revolutie leidt en de column is zelfgenoegzaam omdat AG geen last heeft van volkswoede. Misschien is hij zelf wel een psychopaat. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten