29 maart 2017

Roos Vonk: “omdat er thuis geen camera’s hangen, is er veel kinderleed”

Roos Vonk beweerde het bewijs te hebben dat vleeseters hufters zijn. Dit liet ze alweer ruim 5 jaar geleden optekenen: “proefpersonen die naar een plaatje van een biefstuk hadden gekeken, bleken veel egoïstischer te zijn.” Dat bewijs met die proefpersonen had ze ‘empirisch’ samen met Diederik Stapel geleverd. De data waren door Stapel aangeleverd en we weten met the benefit of hindsight dat die data dus frauduleus waren. Vonk vond het kennelijk niet nodig die data te controleren. Je zou eigenlijk verwachten dat iemand die zo onderuit gegaan is met haar verachting voor de vleeseter haar mond zou houden over vlees. Maar nee, deze week had zij een opiniestuk in de krant over de vleesindustrie. Nu zijn niet langer de vleeseters de hufters, maar de industrie en dan met name de slachterijen. Helaas, weer zonder deugdelijk bewijs. Zo schrijft ze: “Op zo'n moment is het goed te onderstrepen dat alle vee, ook biologisch en ‘diervriendelijk’ gehouden, in hetzelfde slachthuis eindigt. En dat we geen idee hebben wat er in die slachthuizen precies gebeurt.” Onjuist, zo verneem ik uit betrouwbare bron. Voor biologische en beter-leven producten moeten slachterijen een speciaal keurmerk hebben en de slachterijen worden daarop streng gecontroleerd. Maar Vonk suggereert dat alle slachthuizen letsel toebrengen aan levende dieren, immers “varkens leven en sterven in de hel”. Het komt ons “beschaafde burgers” wel goed uit dat het zich afspeelt “achter gesloten deuren.” Misstanden komen niet aan het licht, want “er is geen cameratoezicht (…).” Ik ben ook sceptisch over de varkensindustrie, maar dat het ontbreken van cameratoezicht misstanden toelaat, is zo ongeveer hetzelfde als de bewering dat alle kinderen in Nederland mishandeld worden omdat er geen camera’s bij de gezinnen thuis hangen. Ook daarvoor ontbreekt gelukkig ieder bewijs. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen