19 november 2016

Margerite Kalverboer (kinderombudsman): krijgt signalen

De kinderombudsman, Margrite Kalverboer, heeft de afgelopen maand een soort pamflet geschreven, getiteld mijn belang voorop? Er staat een vraagteken. Dus, het antwoord staat wellicht in het pamflet. Wie is ‘mijn’ eigenlijk? Je zou verwachten het kind. Laten we eerst eens luisteren hoe het NOS-journaal van 8 november over dit rapport sprak. De nieuwslezeres meldde dat de kinderombudsman op basis van eigen onderzoek had geconcludeerd dat steeds meer kinderen in de crisisopvang terecht komen, omdat de gemeenten niet de goede zorg leveren. Vervolgens kwam er een aantal pubermeisjes in beeld die volgens een zekere Hans du Prie in ernstige problemen waren. Hun problemen kwamen door de gemeente die deze meisjes niet naar de specialistische hulp sturen. Vervolgens kwam de kinderombudsman zelf in beeld. De gemeenten bepalen welke kinderen wat voor hulp krijgen en hoeveel dat mag kosten. Die hulp is te weinig, zo zei de kinderombudsman, zodat de problemen kunnen verergeren en er voor deze meisjes een crisisplaatsing nodig is. Ah, de gemeenten zitten te veel op hun geld, zo leg ik de boodschap van mevrouw Kalverboer uit, er zou meer geld moeten naar de jeugdzorginstellingen. Hoe weet ze trouwens dat er steeds meer van dit soort crisisplaatsingen nodig zijn? Dat weet ze helemaal niet, maar ze heeft wel ‘signalen’ daarvan gekregen. Die signalen, zo lezen wij in haar pamflet, die komen van de jeugdzorginstellingen. Juist! Die instellingen zijn helemaal niet zo blij dat ze (sinds 2015) te maken hebben met gemeentelijke pottenkijkers die dan ook nog eens bepalen welke kinderen wel en welke niet voor jeugdzorg in aanmerking zouden komen. Dat bepalen de instellingen liever zelf. Dan kunnen ze ook lekker zelf hun eigen budget bepalen. Kalverboer behartigt dus het belang van de Jeugdzorglobby. Waarom is ze eigenlijk kinderombudsman geworden? (zie ook hier voor een uitgebreide versie)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen