17 september 2016

Jan Bouwens: te veel geloof in de neo-klassieke economie I

Jan Bouwens heeft uitgesproken opvattingen over topsalarissen en deze week mocht ik in mijn krant daar tegen te keer gaan. Bouwens beweert dat topmanagers van succesvolle bedrijven topsalarissen moeten blijven ontvangen omdat ze schaars zijn en zeer productief. Dankzij hun goede beslissingen worden er door hun bedrijf miljoenen- of miljardenwinsten geboekt en daarvoor mogen ze dan ook fors betaald worden. Als in Nederland de salarissen voor topmanagers aan een maximum zouden worden gebonden, is er een grote kans dat de grote bedrijven failliet gaan. Want bij lage salarissen horen managers die alleen maar kleinere bedrijven succesvol kunnen leiden, maar niet de grotere bedrijven. Tot zover Jan Bouwens. Het grote probleem van Jan Bouwens is dat hij te veel vertrouwen heeft in de (neo-klassieke) economische theorie. Zoals men desgewenst hier kan nalezen hecht ik ook grote waarde aan de theorie, alleen niet omdat die theorie op een of andere manier empirisch waar zou zijn (want dat is niet aan te tonen), of dat je er mee zou kunnen voorspellen (want dat kun je niet), of dat beleidsmakers er iets aan zouden kunnen hebben (want dat is niet zo), maar omdat je er op een zuivere manier mee kan redeneren. Dus, als je vindt dat topmanagers topsalarissen behoren te hebben, dan zeg je dat de bijdrage van die topmanagers aan de waarde van het bedrijf groot is en dat ze daar dus naar betaald moeten worden. Dit is inderdaad wat Bouwens beweert en hij volgt hier de (neo)klassieke theorie, namelijk dat werkers betaald zullen (en moeten) worden naar hun extra bijdrage aan het bedrijf. Probleempje: bij de betaling van managers van grote bedrijven is het zeer onwaarschijnlijk dat de neoklassieke theorie van toepassing is (wordt vervolgd).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen