15 september 2016

Diederik Stapel/Heleen Mees: geen/wel tweede kans?

Heleen Mees was een gevierd columniste, die ‘groot’ is geworden in Nederland door haar mening dat hoog opgeleide vrouwen zich voor 100 procent op hun carrière moeten storten. De meeste vrouwen echter geven hun economische zelfstandigheid op zodra ze zwanger raken, aldus Mees. Ze kiezen voor de kinderen en worden afhankelijk van hun partner. Toen bleek in de zomer van 2013 dat Heleen Mees een affaire had gehad met econoom Willem Buiter en dat zij hem bleef stalken nadat Buiter de relatie had beëindigd. Ze had zich afhankelijk gemaakt van een man, precies wat ze Nederlandse vrouwen jarenlang had verweten. Diederik Stapel was een gevierd onderzoeker in de sociale psychologie, totdat bleek dat hij al zijn mooie onderzoekresultaten bij elkaar had gefantaseerd. De geloofwaardigheid van Mees en Stapel lag in duigen. Maar in een humane maatschappij krijgen mensen die een misstap begaan hebben een nieuwe kans. Heleen Mees heeft die kans gekregen: zij schrijft columns in De Volkskrant. Stapel heeft inmiddels twee keer geprobeerd bij het hoger beroepsonderwijs aan de slag te gaan, het laatst bij de NHTV. Bij de NHTV bleek hij echter te controversieel, de medezeggenschapsraad wilde hem niet. Moordenaars, terroristen, Syrië-gangers, verkrachters, dieven, zij mogen allemaal weer reclasseren, maar Diederik Stapel die alleen maar een toch al verdachte wetenschap de nek omgedraaid heeft, mag niet eens meer studenten uit het hbo toespreken. Maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik de columns van Heleen Mees niet meer lees. Zo humaan ben ik dus zelf ook niet. Het vertrouwen in haar oprechtheid is definitief weg. Kennelijk vinden we alleen in abstracto dat mensen met een ‘strafblad’ een tweede kans moeten krijgen. Zodra we weten wat ze gedaan hebben, zien we bij alles wat ze doen dat strafblad achter hun daden verrijzen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen