24 augustus 2016

Sifan Hassan (atlete): tactisch inzicht II


Vijftig jaar geleden had ik een grote trainingsachterstand ten opzichte van mijn concurrenten in een interscolaire middenafstandsrace in Utrecht. Toch nam ik direct de koppositie en probeerde de concurrenten er uit te lopen, een tactische blunder. Afgelopen zomer had Sifan Hassan ongeveer hetzelfde probleem: een trainingsachterstand. Ze had dat kunnen compenseren door een handige tactiek. Hassan begint een race altijd achteraan de groep om dan de laatste 200-300 meter naar voren te komen. Dat kan voor haar fout gaan als er te vroeg tempoversnellingen worden ingezet. Dan moet ze een grote inspanning plegen om de kopgroep niet uit het oog te verliezen. Bij de finalerace voor de OS leek dit ook te gaan gebeuren, maar ze was alert genoeg om op tijd naar voren te sprinten. Het trio dat de tempoversnelling had ingezet, moest ze echter laten gaan. Toen was er een ronde voor het einde opeens een gat tussen Sifan Hassan en het leidende trio. Ze was in ongeveer dezelfde situatie als ik 50 jaar geleden, namelijk aan de kop van een groepje van vier. Hassan zette de achtervolging in en haalde de nummer drie (Laura Muir) in, maar waarschijnlijk kon ze haar belagers achter zich (Jenny Simpson en Shannon Rowbury) wel horen snuiven. Die lieten zich gangmaken door Hassan en snelden haar 100 meter voor de finish voorbij. Het was alsof mijn enige officiƫle atletiekwedstrijd van 50 jaar geleden zich weer voor mij afspeelde. Ze had, dankzij haar gangmakersrol, de winnares van het brons (Simpson) keurig bij de finish in een (brons) winnende positie afgezet. Zelf werd ze vijfde. Als ze de inhaalrace aan Jenny Simpson had overgelaten, had ze vrijwel zeker brons gewonnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten