12 mei 2016

Karima Kourtit (ex-VU): klacht gehonoreerd

Karima Kourtit en haar proefschrift hadden, wat mij betreft, helemaal buiten de affaire Peter Nijkamp moeten blijven. De Nederlandse overheid beloont de universiteiten in Nederland met een financiële bonus zodra er weer een proefschrift is verdedigd en dus rollen de proefschriften van de lopende band. Zoals ik al eerder schreef kunnen niet al die proefschriften een 9 of een 10 als eindcijfer opleveren. Of een proefschrift van voldoende niveau is, moet een universiteit zelf maar uitmaken. In ieder geval worden er veel proefschriften verdedigd (ook aan economische faculteiten) waar van alles op aan te merken is. Toevallig werd het proefschrift van Kourtit door een anonieme klager eruit gepikt en er ontstond een grote rel. Ten onrechte. Dus haar ex-werkgever, de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam, heeft haar onrecht gedaan door haar promotie af te gelasten en haar naam naar buiten te brengen. Dit is ook wat de rechter concludeerde zoals de krant gisteren meldde. Het wrange is echter dat de schijn wordt gewekt, dat bijgevolg ook haar ‘academische vader’ Peter Nijkamp ten onrechte van academische wanpraktijken is beschuldigd. Laat ik het nog maar eens herhalen. In zijn academische werk lijdt Nijkamp aan een hoge mate van confirmation bias, hij onderbouwt zijn stellingen niet, motiveert het empirische werk slecht en trekt ongefundeerde conclusies. Lees mijn boven aangehaalde stuk dat in FTM is verschenen er maar op na. Inmiddels hebben zich diverse commissies en instanties over het werk van Nijkamp gebogen. Ze spreken elkaar zo tegen dat kennelijk niemand meer weet wat er met Nijkamp aan de hand is. Het justitiële apparaat raakt nu ook het spoor bijster en wil (volgens de krant) de anonieme klager gaan vervolgen. Dat wordt interessant; ik stel me vrijwillig beschikbaar als getuige à decharge, zodra de identiteit van N.N bekend is.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen