16 februari 2016

Harriet Bergman (studente UvA): Weg met de erfenis van Jo Ritzen

Wij hebben het hier al vaak over de zogenaamde prestatieafspraken in het hoger onderwijs gehad. Over hoe dom die afspraken waren en hoe weinig ze met de kwaliteit van onderwijs van doen hadden, ook over het feit dat de werkvloer in die plannen niet of nauwelijks gekend was. Ook dat de huidige minister van onderwijs, Jet Bussemaker zeer in haar nopjes was met de prestatieafspraken. En dat ook Louise Gunning, voormalig topbestuurder van de Universiteit van Amsterdam (UvA) voor die afspraken had getekend. Toen was daar opeens een revolte tegen het rendementsdenken, een revolutie die, zeer ouderwets, door studenten werd begonnen en wel aan de UvA, waar gebouwen werden bezet en bestuurders (Gunning) tot aftreden gedwongen. Wat heeft het de UvA opgeleverd? Gisteren daarover een stuk in de krant (alleen voor abonnees). Het bestuur van de UvA lijkt te zijn lam geslagen, omdat het vreest dat besluiten niet meer gesteund worden. Verder is de instroom van studenten met 11% gedaald en dat zou aan de onrust van vorig jaar kunnen liggen. Veel studenten willen eenvoudigweg een opleiding volgen die toegang tot een mooie baan geeft. Verder geen gezeur. Aan de andere kant gaat het Harriet Bergman, een van de bezettende studenten, niet ver genoeg. Zij wil dat docenten en studenten de decaan van een faculteit en het college van bestuur kiezen. En dat bestuurders geen verantwoording afleggen aan de laag boven hun, maar aan de laag beneden hun. Inderdaad, zij wil de tijden terug van voor Jo Ritzen. Toen bestuurders nog gewoon vanuit de werkvloer het bestuur in werden getild. Dat had ook nadelen, maar het voordeel was dat die bestuurders in ieder geval wisten dat er een werkvloer was.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen