17 december 2015

Pieter Duisenberg(VVD) & Mohammed Mohandis (PvdA): maken onderwijskundige nachtmerries waar, II

Zoals we zagen, weten docenten aan universiteiten nooit van te voren hoe veel studenten aan hun vak mee gaan doen. Dat aantal kan bij wijze van spreken variƫren van 5 tot 500. Terwijl de collegeperiode loopt kan het aantal deelnemers aan een vak nog op en neer gaan. Studenten, die aan het vak begonnen waren, haken alsnog af; andere studenten die nog niet meededen, komen er halverwege achter dit eigenlijk toch wel hun vak is. In feite weet je als docent pas zeker dat een student heeft meegedaan aan jouw vak als hij/zij het tentamen gehaald heeft. Dat kan in extreme gevallen pas twee jaar zijn nadat je het vak gedoceerd hebt. Maar je moet als docent natuurlijk een beetje flexibel zijn: studenten moeten de kans krijgen hun dromen na te jagen. Dat vinden Duisenberg en Mohandis ook en daarom stellen zij voor studenten per cursus te laten betalen. Helaas, een ramp voor de instelling en voor de student. Om volstrekte chaos in de financiering te voorkomen (zie bovenstaande), zullen studenten van te voren moeten afrekenen. Dat wil zeggen, studenten moeten aan het begin van iedere collegeperiode een lijstje inleveren met de vakken die ze willen gaan volgen. Die lijstjes moeten uiteraard gecontroleerd worden, waarna de student kan afrekenen. Administratief wordt dit een nachtmerrie zoals iedereen die wel eens in een onderwijsinstelling heeft rondgelopen begrijpt. Maar voor de student wordt het ook een nachtmerrie. Cursussen in- of uitlopen, zoals in het huidige stelsel volop kan (zie boven) wordt in feite onmogelijk. Dus, de flexibiliteit en keuzevrijheid die een student nu heeft, zal als het aan Duisenberg en Mohandis ligt de nek worden omgedraaid. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de ambitieuze student die gestraft wordt voor de ambitie meer te willen doen dan andere studenten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen