08 november 2015

Lense Koopmans (1943-2015): sterfhuisconstructie

Ergens in de jaren 90 ben ik hem een of twee keer tegen gekomen, ver na de tijd dat hij de term sterfhuisconstructie had uitgevonden, waarover in dit bericht nader wordt uitgeweid. Hij is nu zelf overleden. Hij had de uitstraling en de charme van een jonge god, met zijn stevige blonde haardos en blauwe ogen. Die haardos bleef hij tot het eind houden. Als je met hem sprak, vroeg je je af hoe hij toch zo succesvol en invloedrijk kon zijn. Hij sprak rustig. Hij leek niet iemand die voortdurend in gezelschap aan het rondkijken is wie de meest veelbelovende gesprekspartner voor hem zelf kon zijn. Netwerken ging hem kennelijk zo eenvoudig af dat je niet eens door had dat hij er mee bezig was. Hij reeg de ene na de andere functie aan elkaar en dat deed hij vanaf zeer jonge leeftijd. Op zijn 28e werd hij hoogleraar openbare financiën, terwijl hij niet eens een econoom was. Rond die zelfde tijd had hij al een leerboek op de markt, overheidsfinanciën geheten, dat ook al een groot succes was. Dat was raadselachtig, omdat het een slecht boek was: het ging misschien wel over overheidsfinanciën, maar het boek ging niet over de economie van de overheidsfinanciën. Daarvoor was het te oppervlakkig. Het was een boek van weetjes, niet van analyses. Toch zijn vele generaties studenten met dit boek groot gebracht. Het bestaat zelfs nog steeds, al is de kwaliteit van het boek wel toegenomen sinds met name Flip de Kam er als co-auteur is bijgehaald. Hoe dan ook, Koopmans veranderde (bijna) alles wat hij aanraakte in goud, zelfs als het in feite alleen maar om blik ging. Maar ook jonge goden moeten sterven. Dat is dan vorige week gebeurd.

2 opmerkingen:

  1. http://biografiepaulvanderes.blogspot.be/p/ben-op-16-jaar-van-school-gegaan-omdat.html

    BeantwoordenVerwijderen