12 oktober 2015

Peter de Waard (& Paul Romer): mathiness (wiskundegekte)

We zeiden al dat Peter de Waard iedere dag een column schrijft in De Volkskrant over een economisch onderwerp. Een hele prestatie dus, vooral omdat ondergetekende nog steeds zit na te kauwen op een column van De Waard van 2 oktober jl, terwijl de scribent zelf al weer zo’n 10 columns verder is. De Waard is met andere dingen bezig, terwijl mijn hoofd blijft malen om de volgende zin uit de column van 2 oktober: “De New Yorkse hoogleraar Paul Romer, grondlegger van de nieuwe groeitheorie, heeft economen mathiness (wiskundegekte) verweten waarmee zaken worden verdoezeld in plaats van verhelderd.Mathiness, de term was me ontgaan, maar inderdaad Romer blijkt een kleine wervelstorm te hebben veroorzaakt, die aandacht heeft gekregen in, bijvoorbeeld, de Wall Street Journal, de Financial Times en natuurlijk vele blogs. Het lijkt dus echt om iets te gaan, namelijk om iets onoirbaars: het gebruik van wiskunde in de economie niet om de wetenschap te bevorderen, maar om andere doelen te bereiken, bijvoorbeeld om “groeimodellen met prijsnemersgedrag” te bepleiten. De laatste quote is van de bedenker van het woord mathiness, Paul Romer, zelf in een paper dat zelfs in het internationale toptijdschrift van de economen werd gepubliceerd. Wie ben ik dan nog om te zeggen dat het onzin is? Maar dat is het toch echt en ik ga het proberen uit te leggen, maar misschien gaat het even duren voor we er mee klaar zijn. Dus, om het hier kort te houden, het kernpunt is eenvoudigweg dat zijn definitie van wat wetenschap, en zijn tegendeel wiskundegekte, is niet deugt, en, als die definitie wel zou deugen, je er in ieder geval in de economie niets mee kunt. Of, misschien moeten we zeggen, dat je er alles mee kunt (je kunt dan namelijk iedereen naar believen van wiskundegekte beschuldigen) en daarom dus niets. (Wordt vervolgd) 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen