10 oktober 2015

Peter de Waard (De Volkskrant): economen als roeptoeters, IV

Door het gebruik van statistiek in de economie wordt de economie een verzameling van case-studies, zei Keynes in 1940 tegen Tinbergen. De algemene geldigheid, of ‘het wetenschappelijke’ gaat daarmee verloren. Nu, 75 jaar later, herhaalt Volkskrant-columnist Peter de Waard dit argument in zijn column van 2 oktober jl. Je kunt met die modellen niet eens een kredietcrises voorspellen, schrijft hij. Nee, natuurlijk niet: als je een kredietcrisis zou kunnen voorspellen, zouden (verstandige) regeringen de crisis kunnen voorkomen. Economische crises zijn er gekomen omdat we ze niet zagen aankomen. En wie weet hoeveel crises er tussen 1945 en 2006 zijn voorkomen door de toepassing van Keynesiaanse beginselen (tot in de jaren 70) en/of door Reaganomics, Thatcheronomics, Blairynomics en Kokkienomics (jaren 80 en 90)? Niemand die het weet, want we kunnen de geschiedenis niet overdoen met ander beleid. Het is jammer dat we de kredietcrisis niet zagen aankomen, maar het is misschien wel erger dat nu iedereen overal crises op de loer ziet liggen. Deze week: De Nederlandsche Bank en het IMF. Te bang om het De-Waard-verwijt te krijgen dat je de crisis weer niet zag aankomen. De columnist schrijft: “Dat betekent niet dat vrij baan moet worden gemaakt voor roeptoeters en dilettanten.” Maar iedere econoom lijkt nu te roeptoeteren dat er weer een crisis aankomt. Soms verlang ik weer naar de tijd (rond 2000) dat economen ‘voorspelden’ dat er nooit meer een crisis zou komen. Zo dacht Cees Koedijk in 2000 dat de pensioenfondsen ‘vermogensoverschotten’ hadden, die wel uitgedeeld konden worden; en ook rond 2000: Luc Soete “en tal van collega-economen spreken over de komst van een nieuwe economie die niet meer wordt geplaagd door inflatie, laagconjunctuur, recessie en werkloosheid”. Roeptoeters en dilettanten, maar heerlijk zorgeloos.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen