18 maart 2015

Peter Nijkamp: lariekoek met een schoon geweten, III

Hoe zat het ook al weer? Wij weten dat het Landelijk orgaan wetenschappelijke integriteit (Lowi) de economen Peter Nijkamp en Karima Kourtit van de Vrije Universiteit (VU) vrij hebben gepleit van plagiaat. Het ging hierbij voornamelijk om het artikel “Evaluation of cyber-tools in cultural tourism.” Het Lowi velde geen oordeel over de inhoud van het ‘Cyberartikel’, hoewel ze toch op inhoudelijke gronden de klacht van plagiaat verwerpen. Laten we het dus eerst maar weer eens even over de inhoud hebben. Het Cyberartikel gaat over de sociale en economische effecten van elektronische diensten, zoals boekingen via internet, op de wereldwijde toeristenindustrie. Daarbij wordt er een soort meta-analyse toegepast. Bij een meta-analyse zijn de resultaten van andere studies de gegevens, waarin de onderzoekers dan zelf weer patronen proberen te ontdekken. In het geval van het Cyberartikel gaat het om een lijst van variabelen, die een kracht of een zwakte van, dan wel een kans of een bedreiging voor elektronische diensten in de toeristenindustrie zijn. Op basis van die variabelen worden “strategieën bepaald om de uitdagingen van elektronische diensten het hoofd te bieden …” Zoals bij veel van Nijkamp’s recente werk wordt de exercitie op tamelijk primitieve wijze uitgevoerd: de variabelen die ze het meeste in de literatuur aantreffen, worden door de auteurs in hun lijst opgenomen. De strategieën die ze dan op basis van die lijst van variabelen formuleren, bestaan meestal uit ongefundeerde lariekoek (om de meester zelf maar te citeren) die niet of nauwelijks uit hun lijst volgen. Bovendien worden grote stukken tekst letterlijk zonder bronvermelding overgeschreven. Plagiaat zou je zeggen, in ieder volgens de ethische code van het tijdschrift waarin de auteurs publiceren. Volgens het Lowi dus niet. Hoezo niet? Daarover een volgende keer meer. 

3 opmerkingen:

  1. Toch vind ik dat je met betrekking tot de "cybertools" artikel niet kan spreken van "plagiaat". "Plagiaat" betekent werk van anderen bewust stelen, en dan doen alsof het van je zelf is. Het artikel is gewoon ongelofelijk slordig geschreven. Het is slecht onderzoek. De auteurs hebben mbv Google een stel artikelen bij elkaar verzameld die over cyber-tourisme gaan. Vervolgens willen doen ze een SWOT analyse door onderwerpen (items) uit die artikelen te verdelen in "strengths", "weaknesses", "opportunities" en "threats". Ze tellen hoe vaak elk item in de literatuur genoemd wordt. Als het veel genoemd word vinden ze het een grote Strength - Weakness - ... . Tenslotte wordt met behulp van een SCM (Strategic Choice Matrix - Kourtit and Nijkamp 2010) de grootste sterktes en zwaktes tegen elkaar uitgespeeld. Dit leidt tot de volgende conclusie "Improvements of information can help the comparison of websites with tourist information, at times quite basic, and at times quite sophisticated, possibly with an indication of suggested cultural itinerary and tours, as well as information about cultural economic values of tourist destinations. All this will provide reliable and appropriate links between distinct and homogeneous sources of information. This can affect the user’s behaviour towards a more sustainable use of ICT tools and the information from databases based on location and area, time and user profile relevance."

    De studie zou je een "meta-analyse" kunnen noemen: ze proberen de resultaten van eerdere analyses te bundelen. Er zijn twee literatuur lijsten: één van de artikelen die ze in de tekst citeren, één van de artikelen die onderwerp van de studie zijn (dus: input tot de meta-analyse). Kennelijk zijn de auteurs een aantal verwijzingen vergeten.

    Hier is geen poging tot diefstal van andermans intellectuele eigendom. Hier is gewoon slordigheid. En voor zover ik kan zien, een grote mate van "garbage in, garbage out". Je hoeft dit onderzoek niet te doen om te concluderen dat cybertourism verbeterd zou worden door betere informatievoorziening.

    De enige reden om dit onderzoek te doen is om publicaties te scoren om een academisch carriere in de Regionale Economie te bevorderen.

    Wel is het artikel enorm opgeklopt. Het artikel suggereert dat de "strategic choice matrix" een geniale nieuwe uitvinding is van ... Kourtit en Nijkamp.

    Ik ga verder in het engels. The idea of using a SWOT to do SC is not new and not due to Kourtit and Nijkamp. "Strengths" and "weaknesses" are properties of the organisation you are studying. "Opportunities" and "threats" are properties of the environment in which it operates. The SCM (strategic choice matrix) means that you look at the four pairs of one internal and one external factor in turn: SO (strengths-opportunities), ST (strengths-threats), WO (weaknesses-opportunities), WT (weaknesses-threats); in order to figure out your strategy. The cybertools article seems to imply that this approach was invented by Kourtit and Nijkamp but it is just a standard trick in management science.

    Dus niet alleen bagger, maar ook dik-doenerij. Ik vrees, helaas, dat je hiermee goed kan scoren in de management en advies wereld ...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. A small addition: There certainly are a number of passages in the cybertools article which seem to be copy-pasted from articles which did *not* find their way into either reference list in the paper. For instance:

    "The Internet provides consumers with an increasing number of options for obtaining information and organizing their trips, for extending travel choices, and for obtaining price transparency in a highly competitive online environment"

    can be found in a paper "BIMSTEC-Japan Cooperation in Tourism Development: Myanmar Perspective" by Aung Kyaw Oo, CSIRD Discussion Paper #37, 2008.

    On the other hand one can hardly call this statement a deep scientific insight which clearly ought to be attributed to the first brilliant person who came up with it.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Uiteraard eens met Richard dat als je inhoudsloze teksten kopieert, het resultaat nog steeds inhoudsloos is en er dus geen sprake kan zijn van diefstal van andermans geestelijk eigendom (want er was helemaal geen deep scientific insight in de gekopieerde teksten). Maar, inhoudsloos of niet, als je in een sterkte-zwakte analyse zulke teksten letterlijk kopieert, soms vrijwel zonder enige eigen toevoeging, is het nog steeds plagiaat, want je suggereert toch dat je die (inhoudsloze) teksten zelf verzonnen hebt. Zeker is het plagiaat volgens de definitie van het tijdschrift waar Nijkamp et al. dit e-toerisme gedrocht in gepubliceerd hebben. Zeker ook volgens de definitie waar wij docenten onze studenten mee om de oren slaan. Dit artikel van Nijkamp et al. had als bachelor scriptie de pagiaatscan niet overleefd (en had dus over gemoeten), maar krijgt van het Lowi een ruime voldoende.

    BeantwoordenVerwijderen