22 januari 2015

Peter Nijkamp: “Ik ben een God in het diepst van mijn gedachten”

De immer alerte Frank van Kolfschooten wist beslag te leggen op een persbericht van de Vrije Universiteit waarin melding wordt gemaakt van een eredoctoraat voor de ons welbekende PeterNijkamp. Het is een juichend persbericht waarin Nijkamp als een van de grootste economen op aarde wordt omschreven. Wij weten natuurlijk wel beter; heel veel mensen weten wel beter: Peter Nijkamp is geen grootheid, zijn wetenschappelijk werk (als we het zo mogen noemen) is een samenraapsel van ‘wishful thinking’ en politieke correctheid (over de effecten van immigratie, het succes van allochtone ondernemers, en zo meer). Zijn werk valt vooral op omdat het zo omvangrijk is, maar, uiteraard, als we nul tot in het oneindige bij nul optellen hebben we aan het eind (dat wil zeggen aan het eind van de carrière van Nijkamp) nog steeds nul. Oneindig maal optellen, dat schijnt de commissie Zwemmer momenteel ook te doen. Die commissie begon een jaar geleden met het doorlichten van het werk van Nijkamp, maar er komt kennelijk maar geen licht in de zaak. Misschien dat de commissie de rapportage net zo lang uitstelt tot iedereen vergeten is wat er ook al weer met het werk van Nijkamp aan de hand was. Nijkamp zelf neemt daar alvast een voorschot op, want zoals Frank van Kolfschooten te horen kreeg van de voorlichter van de VU, het persbericht was geschreven door Nijkamp zelf. Peter Nijkamp blijkt zo’n behoefte te hebben aan loftuitingen dat hij ze dan maar zelf schrijft als hier te lande niemand van zijn collega’s daar nog toe bereid is. Met de dichter is hij “een God in het diepst van zijn gedachten,” maar net als de dichter is hij niet in staat die gedachten voor zich te houden.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen