19 december 2014

Adri Duivesteijn: wil liever faillissement van de zorg

Adri Duivesteijn heeft prostaatkanker. Naar eigen zeggen was hij 6 jaar geleden uitbehandeld, maar kon hij een andere specialist vinden die er nog wel voor wilde knokken: “Als jouw verzekeraar geen contract heeft met zo'n specialist kom je niet binnen. Ik durf te zeggen dat als ik in die tijd een naturapolis zou hebben gehad, dus een verzekering zonder vrije artsenkeuze, de mogelijkheid om naar Nijmegen (die andere specialist, HV) te gaan vrijwel uitgesloten was geweest.” Daarom stemde hij in de Eerste Kamer tegen de beperking van de artsenkeuze. Klinkt overtuigend? Laten we eens kijken. De beperking van de artsenkeuze stelt zorgverzekeraars in staat om zorgaanbieders die niet aan de kwaliteitseisen voldoen in ieder geval gedeeltelijk uit te sluiten. Wat Duivesteijn dus suggereert is dat hij (Duivesteijn) beter in staat is te beoordelen of een medicus aan de eisen voldoet dan zijn verzekeraar. Het lijkt me eerder dat het voor individuen (ziek of niet ziek) moeilijk is de kwaliteit van een dokter en/of ziekenhuis te beoordelen. Door die beoordeling aan de zorgverzekeraar over te laten, is de kans juist groter dat patiĆ«nten een hoogwaardige behandeling krijgen. Duivestein zou dan misschien helemaal niet bij zijn eerste specialist zijn terecht gekomen, waarvan hij immers suggereert dat die niet eens goed genoeg was om voor hem te “knokken” (maar die hij toch gekozen had). In het model van Duivesteijn moet het een patiĆ«nt dus toegestaan worden om bij ziekte eerst allerlei kwakzalvers op te zoeken die de belastingbetaler geld kosten, maar geen genezing opleveren om dan uiteindelijk bij de goede specialist uit te komen. Dit is eerder een garantie op een snel faillissement van het stelsel dan dat het de sociaal zwakkeren in de samenleving beschermt. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen