27 november 2014

Sunny Bergman (wit): zwart als roet

Sunny Bergman heeft een documentaire gemaakt over het al dan niet bestaan van racisme achter de figuur van Zwarte Piet. Deze ochtend stond er een lang interview met haar in de krant. Zij vindt net als Quinsy Gario, Zwarte Piet een stereotypering van zwarte/donkere mensen. Ook het beeld van de meester (Sinterklaas) met zijn zwarte knechten (Zwarte Pieten) is volgens haar een racistisch beeld, een verwijzing naar het slavernijverleden. Het mechanisme van de Zwarte-Pietendiscussie wordt door haar als volgt omschreven: “Mensen voelen zich aangevallen omdat ze nooit een racistisch feest hebben willen vieren.” Daar is geen speld tussen te krijgen. ‘Autochtone’ Nederlanders worden door de anti Zwarte Pieten beschuldigd van racisme omdat ze Sinterklaas vieren (met Zwarte Piet in een belangrijke rol van, inderdaad, entertainer). Dat is nooit de perceptie, laat staan de bedoeling van dit feest geweest en veel van hen voelen zich beledigd dat zij indirect voor racisten worden uitgemaakt. Dan vervolgt Bergman:  “Maar het uiteindelijke slachtoffer is toch degene die onder racisme lijdt, en niet degene die in de verdediging schiet.” Dit is een merkwaardige uitspraak. Stel dat we namelijk het Sinterklaasfeest afschaffen (en het alleen nog op Bonaire handhaven waar het kennelijk een eer is om Zwarte Piet te spelen). Zal dan het ‘slachtoffer van racisme’ uit zijn lijden verlost zijn? Uiteraard niet, als racisme bestaat (en het lijkt mij duidelijk genoeg dat het bestaat), dan bestaat het net zo goed los van het Sinterklaasfeest. Bergman zegt aan het einde van het interview dat de Zwarte-Pietendiscussie racistische gevoelens aan de oppervlakte hebben gebracht. Zij zegt: “met dat soort vrienden [namelijk ultra-nationalistische racisten] heeft Zwarte Piet geen tegenstanders meer nodig.” Helaas kun je die bewering ook omdraaien: “dankzij de Zwarte-Piet tegenstanders heeft het extreme racisme in Nederland weer aan populariteit gewonnen.” 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten