29 november 2014

Ewald Engelen: “gimmick”

Een of twee keer ben ik deelnemer geweest bij een (politieke) discussie-bijeenkomst waar ook Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie in Amsterdam, bij aanwezig was. Hij was vaak aan het woord en hij hield dan uitgebreide bespiegelingen over het een en ander, federalisme versus nationalisme, of zo. Het sneed altijd hout. Als hij het woord had gehad, leek het alsof alles wat er over te zeggen viel ook werkelijk gezegd was. Door Ewald Engelen. Benijdenswaardig. Voor ik het woord neem of krijg, moet ik eerst lange tijd nadenken langs welke lijnen mijn betoog zal lopen en dan moet ik nog maar afwachten of mijn betoog niet in een modderig zijpad dood loopt. Ik schrijf liever eerst op wat ik wil zeggen voor ik wat ga zeggen. Het vreemde is dat het bij Ewald Engelen het omgekeerde het geval lijkt te zijn. Zijn uitgesproken zinnen ontsporen geen moment, maar zijn geschreven teksten lijden aan overspannenheid, hysterische zinswendingen en pathologisch zelfbeklag. Hij schrijft wel eens bij ftm.nl, maar ik lees Engelen niet langer. Ik krijg steeds het gevoel alsof er over mij heen een bord met … Enfin. Afgelopen week was Ewald Engelen de nationale kop van Jut omdat hij in een boekje (heb ik niet gelezen, zie boven) een lijst van personen had gepubliceerd die volgens hem een 'schaduwelite' vormt die er met lobbyen en leugens voor gezorgd heeft dat de beperkingen van de bankensector na de crisis werden gestopt of afgezwakt. Dit zijn ongeveer zijn eigen woorden, of eigenlijk moet ik zeggen, het waren zijn woorden, want de lijst was een trucje (gimmick). Er is geen enkel bewijs dat de mensen op zijn lijst echt zo iets op hun geweten hebben. Mijn advies aan E.E.: vermijd het geschreven woord, beperk je tot het gesproken woord.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten