01 april 2014

Peter Nijkamp: eerherstel III?

Wij zagen pogingen om Peter Nijkamp, hoogleraar aan de Vrije Universiteit (VU), te zuiveren van beschuldigingen van zelfplagiaat. Het universiteitsblad van de VU, Ad Valvas, berichtte daar in maart uitgebreid over. Een aantal hoogleraren informatica van de VU zelf “waaronder de gerenommeerde Andrew Tanenbaum”, Peter Wakker een van de meest publicerende economen in Nederland, de rector van de Leidse universiteit, en natuurlijk de 84 wetenschappers uit de hele wereld, waar wij eerder over berichtten, namen het voor Nijkamp op. Dan hebben we het niet eens gehad over de leescommissie voor het proefschrift van Karima Kourtit en Kourtit zelf die uit hun respectieve holen zijn geklommen om te klagen over het onrecht dat hen, indirect is aangedaan, via de ophef over Nijkamp. Op dat proefschrift komen we linksom of rechtsom nog wel eens terug. Laten we het nu weer hebben over die brief van de 84 wetenschappers. We stellen opnieuw vast dat de artikelen van Nijkamp die via de media in opspraak waren gekomen, inderdaad van een armzalig laag niveau waren. Ongetwijfeld heeft Nijkamp in zijn 40-jarige carrière belangrijke artikelen geschreven, maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik ze niet ken. Mijn introductie tot de Nijkampkunde wordt gevormd door de baggerartikelen die de journalist Van Kolfschooten in de NRC heeft gefileerd. Waarom Nijkamp die artikelen heeft geschreven is een raadsel.  Hadden die 84 wetenschappers die artikelen gelezen? De meesten waarschijnlijk niet, maar er was er één bij die een aantal van die artikelen heel goed had gelezen, en wel omdat hij er aan had meegeschreven. Ik ga zijn naam hier niet noemen, maar vermeld slechts mijn verbazing dat iemand een brief ondertekent die indirect een steunbetuiging aan zichzelf is. Hoe serieus kunnen we die brief dan nog nemen? Een retorische vraag, natuurlijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen