13 maart 2014

Mick Jagger (71 jaar): the winner takes it all

Gewone stervelingen, grijze muizen als u en ik, kunnen enige troost putten uit het boek Fooled by randomness van Nassim Taleb. Een van de kernpunten van dit boek is dat supersterren op allerlei gebieden (van beurshandelaren tot popmuzikanten) supersterren zijn door de speling van het lot. Neem als voorbeeld een beurshandelaar die onder vele andere beurshandelaren probeert winsten uit aandelenhandel te halen. Tijdens iedere ronde is er 50 procent kans dat hem/haar dit lukt en 50 procent kans dat het mislukt. Als het mislukt, zit je carrière als beurshandelaar er op. Als het lukt, ga je door naar de volgende ronde waar weer dezelfde kans van 50 procent op slagen geldt. Als je met 4 miljard 294 miljoen 560.000 collega beurshandelaren start en je hebt mazzel, dan ben je na 6 rondes de enige overgebleven beurshandelaar: je bent een schatrijke en door iedereen vereerde superster. Inderdaad puur mazzel: het had ook een van jouw collega’s kunnen zijn. Of dat ene musicaltalent dat op een auditie wordt uitgekozen en vervolgens een grootse carrière maakt. Die anderen die auditie deden hadden misschien wel evenveel talent of misschien zelfs meer dan de uitverkorene, maar zij werden het toch niet en serveren nu koffie bij de Starbucks. Of neem Mick Jagger van de Rolling Stones: was hij met zijn groep nu zoveel beter dan al die beatgroepjes uit de jaren 60 die nu zo goed als vergeten zijn? Mick Jagger is al meer dan 50 jaar een megasuperster, omdat hij misschien net iets beter was dan al die anderen. Nu komt hij op zijn oude dag nog op Pinkpop zingen. Hij zal alle aandacht voor zich opeisen.   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen