24 maart 2014

Jean Wanningen (DDS): wel censuur over Geert Wilders




Ik schreef dus een half jaartje bij De Dagelijkse Standaard (DDS). Totdat Wilders om “minder Marokkanen” begon te roepen. Toen gebeurde er iets heel vreemds. DDS, doorgaans op hand van Wilders, liet hem opeens vallen. Ik heb Wilders altijd als een vermakelijke politieke hooligan beschouwd die voortdurend de randen van het debat opzocht. Ik vond hem over de rand gaan toen hij voor een ‘kopvoddentaks’ pleitte. Daarmee zette hij de allochtone vrouw die het op vele punten moeilijk had en heeft in de hoek. Een laffe daad, maar hij kwam er mee weg, zoals hij met zo veel weg kwam. Hij had ook vaak gelijk, dat scheelde: over Griekenland, over de negatieve effecten van immigratie, over het fundamentalisme in de islam, de criminaliteit van Marokkanen, enz. Maar nu hij een menigte “minder Marokkanen” liet roepen was het ineens uit. DDS plaatste het ene na het andere anti-Wildersstuk op hun site waarbij zelfs een stukje van Geen Stijl waar de band met Hitler heel direct werd gelegd. Voor mij was het duidelijk: als je altijd voor Wilders was geweest, kon je om de “minder Marokkanen”-roep  niet opeens zo radicaal tegen hem zijn; dan ga je mee in de hysterische anti-Wildersstemming. In de nacht van vrijdag op zaterdag 21/22 maart kon ik er nauwelijks van slapen en zaterdagochtend 22 maart om 8:17 uur uur lag bij Jean Wanningen (tweede van rechts op de foto, ik sta links) dit stukje in  zijn digitale brievenbus. Om 9:58 uur kreeg ik het volgende antwoord van Jean: “Ik heb je stuk nu gelezen, maar na overleg met Michael hebben we besloten dat we dit niet publiceren.” Dit was censuur en het was direct uit met DDS. Ik ga niet onder een dictatuur stukjes schrijven.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen