02 maart 2014

Hugo Brandt Corstius (1935-2014): dood, nu zijn kleine generaal nog

Over Hugo Brandt Corstius (HBC) heb ik gemengde gevoelens. Zijn  Opperlandse Taal & Letterkunde vond ik een geweldig boek bij eerste lezing, zijn vele beschouwingen over van alles en nog wat (bijvoorbeeld: of je het beste op de linker- of de rechterrijbaan voor een rood stoplicht kunt gaan wachten) vaak spitsvondig. Maar helaas blijft hij toch vooral degene die karaktermoord op Wouter Buikhuisen heeft gepleegd. Buikhuisen wilde eind jaren 70 onderzoek doen naar de biologische oorzaken van criminaliteit, maar HBC vond dit onderzoek fascistisch, te vergelijken met de ‘medische experimenten’ die artsen in concentratiekampen op onschuldige gevangenen uitvoerden. Hij ontketende een hetze tegen Buikhuisen waarin hij als een soort Radovan Karadzic tekeer ging. Indertijd schijnt HBC de ‘eminente geleerde’ socioloog Cees Schuyt zijn ‘kleine generaal’ genoemd te hebben, omdat hij ook zeer effectief de positie van Buikhuisen ondermijnde. Schuyt beweerde een paar jaar geleden dat hij indertijd slechts ‘methodologische bezwaren’ had, namelijk dat het moeilijk zou zijn een causale relatie aan te tonen tussen crimineel gedrag en biologische factoren. Dit is een triviaal bezwaar en dat hij dit vaststelde kun je Schuyt dan ook moeilijk kwalijk nemen, wel dat hij daarmee bijdroeg aan de hetze tegen Buikhuisen. Momenteel is deze ‘kleine generaal’ de officiële waakhond over de Nederlandse wetenschappelijke integriteit. Alsof je Ratko Mladic de mensenrechten in de Centraal Afrikaanse Republiek laat bewaken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten