17 januari 2014

Peter Nijkamp: een hetze als boemerang

Ik zei al dat als een ‘gevallen’ man probeert terug te slaan er een grote kans is dat dit tegen hem zal werken. Toch probeerde Peter Nijkamp de beschuldigingen van wetenschappelijk wangedrag in het blaadje van zijn universiteit te ontkrachten. Hij noemde die beschuldigingen een hetze. Het gaat hem niet helpen. Integendeel, de boemerang  is al op de terugweg (zie hier) en ook Frank van Kolfschooten (FvK), die zich in de NRC tegen hem richtte, zal weer van zich spreken in de NRC. Nijkamp wilde een inhoudelijke reactie op zijn werk, geen mechanisch turven. Dat is vreemd: wetenschappers lezen elkaars werk nauwelijks, tenzij ze referee van een tijdschrift zijn, en zijn er eigenlijk ook niet echt in geïnteresseerd. Het wetenschapsbedrijf is een raar bedrijf (althans in de economie): iedereen is aan het schrijven en het schrijven, maar het overgrote deel van die schrijfsels wordt niet of nauwelijks gelezen. Daar doet Nijkamp zelf even hard aan mee. Maar goed, ik heb inmiddels toch naar de vier artikelen gekeken waar FvK zijn pijlen op richtte. Die artikelen gaan over de gevolgen van migratie voor de immigratielanden. Het zijn voornamelijk artikel met een blijde boodschap: we worden lekker beter van al die immigranten. Wat ook opvalt is dat die artikelen nauwelijks eigen onderzoek bevatten. Er is geen originaliteit te ontdekken: het is allemaal erg in de sfeer van reviews of meta-analyses. In tegenstelling tot wat hij in zijn verdediging suggereert is hij niet grensverleggend bezig, er is geen sprake van kennisontwikkeling, maar gewoon van recycling van ideeën die al in de literatuur bekend zijn. Of het plagiaat is, weet ik niet. Misschien niet, maar het is wel steeds weer oud gehakt gebruiken in de vleesmolen van de slagerij. Even verwerpelijk als plagiaat.

2 opmerkingen:

  1. Eens met de strekking van dit stukje. Maar ik daag u wel uit de stelling dat wetenschappelijke schrijfsels niet of nauwelijks worden gelezen te onderbouwen. Cijfers? Referenties? Ik denk dat het een mythe is.
    Jeroen Bosman, Universiteitsbibliotheek Utrecht

    BeantwoordenVerwijderen