21 januari 2014

Jan Luiten van Zanden (UU): heeft Nijkamp ook niet gelezen

Jeroen Bosman daagde mij uit te onderbouwen dat wetenschappelijke schrijfsels niet of nauwelijks worden gelezen door collega wetenschappers. Een overtuigend wetenschappelijk bewijs is niet te geven. Het moet, bijna per definitie, gebaseerd zijn op hear-say en dergelijke. Zo geldt voor mijzelf dat ik tot een paar weken geleden nog nooit de moeite had genomen een paper van Peter Nijkamp te lezen. En er zijn meer wetenschappers voor wie dat geldt. Voor Jan Luiten van Zanden, bijvoorbeeld, hoogleraar economische en sociale geschiedenis aan de Universiteit van Utrecht, toch ook niet de eerste de beste. Hij is, net als Nijkamp, een voormalig winnaar van de Spinoza-prijs.  In De Volkskrant nam hij het, samen met Maarten Prak, onlangs voor Nijkamp op. Zij maakten het punt dat als je in bladen van verschillende specialismen publiceert, dingen opnieuw uitgelegd moeten worden, zoals hoe de gegevens zijn verzameld, welke toetsen zijn toegepast. Dan schrijven ze: “Uit door de Volkskrant gepubliceerde gegevens over het zelfplagiaat van Nijkamp blijkt het inderdaad meestal om dit type informatie te gaan. Het is niet bepaald efficiĆ«nt en ook weinig vruchtbaar om daarvoor steeds net weer andere formuleringen te bedenken, dus maken onderzoekers het zichzelf weleens gemakkelijk door hun eigen teksten te kopiĆ«ren.” Mijn conclusie: Jan Luiten van Zanden en Prak hebben het werk van Nijkamp ook niet gelezen. Toch verdedigen ze hem. Waarom? Omdat ze net als vrijwel iedereen in de wetenschappelijke wereld blind afgaan op de reputatie van een wetenschapper zonder zich in zijn/haar werk te verdiepen. Als ze de gewraakte artikelen van Nijkamp tot zich hadden genomen, hadden ze hun mond gehouden of, als ze eerlijk wilden zijn, hun (digitale) pen in zwavelzuur gedoopt. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten