28 april 2013

Kees Schuyt: hondsdolle integriteitswaakhond?

Buikhuisen wilde eind jaren 70 onderzoek doen naar de biologische oorzaken van criminaliteit. Tegenwoordig is dat, zeker sinds Wij zijn ons brein van Dick Swaab, een triviaal onderzoekonderwerp, maar toen was dat anders. Zoals bekend voerde Piet Grijs, alias Hugo Brandt Corstius, indertijd een hetze tegen de onderzoekplannen van Buikhuisen. Hij vond dit onderzoek fascistisch, te vergelijken met de ‘medische experimenten’ die artsen in concentratiekampen op onschuldige gevangenen uitvoerden. De socioloog Kees Schuyt speelde hier ook nog een rol in. Hij schreef in 1978 een negatief stuk over de plannen van Buikhuisen. Schuyt beweerde een paar jaar geleden dat hij indertijd helemaal geen bezwaar had tegen het onderzoek van Buikhuizen. Hij had slechts ‘methodologische bezwaren’. Die bezwaren kwamen er op neer dat het moeilijk zou zijn een causale relatie aan te tonen tussen crimineel gedrag en biologische factoren. Bovendien, als je zo’n relatie al vindt kun je er niet mee voorspellen. Dit is een triviaal bezwaar en je kunt dit tot op de dag van vandaag van heel veel sociaal-wetenschappelijk onderzoek beweren. Dat hij dit vaststelde kun je Schuyt dan ook moeilijk kwalijk nemen. Wat je hem wel kwalijk kunt nemen is dat hij deze beweringen deed op een moment dat er een hetze op gang kwam, waarin het onderzoek van Buikhuisen fascistisch, dom en slecht werd genoemd. De interventie van Schuyt in dat debat droeg alleen maar bij aan de verdere verkettering van Buikhuisen en zijn onderzoekplannen. Het leek voor het toenmalige onderzoeksklimaat in Nederland een vrij giftige ingreep van Schuyt. Waarom halen we deze oude koe weer uit de sloot? Omdat mij deze week uit een interview bleek dat Schuyt de officiële waakhond is over de Nederlandse wetenschappelijke integriteit. Als hij maar niet de verkeerde onderzoekers bijt, zoals hij 35 jaar geleden deed.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen