04 maart 2013

Loek Hermans (VVD, ex-Meavita): hotshot, dus toezichthouder

Het is bekend dat veel toezichthouders en bestuurders hotshots zijn, zoals oud-bankdirecteuren, topadvocaten, oud-politici. Deze hotshots beperken zich dan niet tot een enkele bijbaan, maar verzamelen zoveel mogelijk bijbanen, want netwerken zit in hun bloed. Organisaties hebben graag zulke types als toezichthouder. Dat staat interessant, want ze zijn belangrijk (of belangrijk geweest) en hebben contacten. Of ze daarmee ook betere toezichthouders dan wel bestuurders zijn, is de vraag. Bij echt ernstige problemen weten ook hotshots vaak niet wat ze moeten doen. Dat is gebleken bij: DSB, Vestia, SNS, diverse onderwijsinstellingen en ziekenhuizen en vul zelf naar gelieve meer voorbeelden in. Daarbij ga ik er, voor het gemak vanuit dat er sprake is van goedwillende hotshots. Zo zal ook Loek Hermans met de beste bedoelingen toezichthouder geworden zijn bij de grote thuiszorginstelling Meavita in 2007. Maar hij stond erbij en keek er naar toen dit concern in 2009 failliet ging en tientallen miljoenen schuld naliet. Na een uitzending van Nieuwsuur hierover, kwam Hermans onder vuur te liggen (vooral van de sociale media overigens, kranten houden hun kruit kennelijk nog droog). Wat kunnen we hieruit concluderen? Ten eerste: hotshots zijn geen garantie voor succes, misschien eerder het tegendeel. Ten tweede: hotshots kennen hun eigen beperkingen niet. Als Loek Hermans zich even verdiept had in de Meavita- organisatie had hij toch moeten zien aankomen dat in dat concern een financieel gedrocht werd gebaard. Kennelijk niet: of Hermans heeft zich helemaal niet verdiept (te druk met netwerken) of hij heeft niet gezien dat de organisatie rammelde. In beide gevallen heeft hij het werk als toezichthouder onderschat en zichzelf overschat.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen