19 februari 2013

Marjan Oudeman (AkzoNobel): meisjeshoop in bange dagen

Ik geef nu meer dan 30 jaar les aan universiteiten en heb dus al heel wat generaties studenten zien langs komen. Studenten veranderen, maar wat constant gebleven is in die jaren is dat de meisjes (gemiddeld) de harde werkers zijn en de jongens (gemiddeld) de flierefluiters. Jongens maken zich niet zo veel zorgen over de cijfers die ze halen. Pas zo tegen het einde van de studie lijkt er enige motivatie bij hen op te komen. Klaar voor de grote carrièresprongen die ze van plan zijn te gaan maken. Meisjes blijven hun hele studie door gewoon hun best doen, maar lijken daarna weg te zakken in een leven van alledag waarbij ze man, carrière van man en kinderen mogen verzorgen. Hun eigen carrière schijnen ze te moeten vergeten, misschien omdat ze met een machoman getrouwd zijn die zichzelf te goed vindt om thuis te zitten. Marjan Oudeman heeft het wat dat betreft beter getroffen. Haar echtgenoot is fulltime huisman. Ze heeft nu een hoge functie bij AkzoNobel, geschat salaris ergens tussen de 2 en 5 ton. Ze vertrekt echter bij het chemieconcern en gaat per 1 juli 2013 aan de slag als voorzitter van het college van bestuur van de Universiteit Utrecht (UU), geschat salaris maximaal 2 ton door de nieuwe Balkenende-norm waar de UU zich aan gaat houden. Geen bezwaar, kennelijk, voor Oudeman om minder te verdienen. Als al die machomannen ook eens zo dachten, zouden er de laatste tijd heel wat minder ongelukken gebeurd zijn bij het hoger onderwijs, bij de banken, bij de woningbouwcorporaties, bij de …..(vul zelf maar in).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen