10 februari 2013

Jelle Brandt Corstius: zo vader, zo zoon

Vader en zoon
Van zijn vader Hugo Brandt Corstius heb ik Opperlandse Taal & Letterkunde in de boekenkast staan. Een geweldig boek bij eerste lezing, maar bij tweede lezing begint al die spitsvondigheid toch een beetje te vervelen. Hugo, alias veel gelezen columnist Piet Grijs, is ook bekend geworden als de superstalker van Wouter Buikhuisen. Buikhuisen wilde eind jaren 70 onderzoek doen naar de biologische oorzaken van criminaliteit. Tegenwoordig is dat, zeker sinds Wij zijn ons brein van Dick Swaab, een triviaal onderzoekonderwerp, maar toen was dat anders. Piet Grijs, alias Hugo, vond dit onderzoek fascistisch, te vergelijken met de ‘medische experimenten’ die artsen in concentratiekampen op onschuldige gevangenen uitvoerden. Hij ontketende een hetze tegen Buikhuisen waarin hij hem een “kale, impotente carri√®rewetenschapper”,  een “verblinde vakidioot”, een “‘bedrieger”, een “slangenbezweerder”, een “aartsopportunist”, een “domme charlatan” en natuurlijk een fascist noemde. Het was een effectieve hetze, waaraan ook de ‘eminente geleerde’ socioloog Cees Schuyt meedeed. Buikhuisen werd met de dood bedreigd en het werken werd hem onmogelijk gemaakt. Aan zijn onderzoek is Buikhuisen nooit toe gekomen. Zoon Jelle is nu een week geleden net zo’n soort hetze begonnen tegen Sjoerd van Keulen, de ex-topman van SNS. Geweld tegen Van Keulen hoeft niet van Jelle, want “dat werkt alleen maar averechts”. Het verschil met vader Hugo is dat vader nog zelf zijn venijnige stukjes schreef terwijl Jelle aan anderen vraagt om te schrijven. Een ander verschil is dat vader Hugo zijn hetze begon toen Buikhuisen aan zijn werk wilde beginnen. Jelle was echter in geen velden of wegen te bekennen toen Van Keulen het vastgoedfonds kocht waar SNS aan failliet gegaan is. Dat was in 2006. Waar was Jelle toen? Waarom liet hij toen niet van zich horen? Als je het wilt weten, schrijf of bel Jelle, maar geen geweld, natuurlijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen