15 december 2012

Fleur Bloemen: dood gepest

Waarom?
Als puber van 15 jaar was ik niet echt gelukkig, als zo vele andere pubers. Ik las toen, soms dag in dag uit, Charles Dickens, romans over de 19e eeuw. Ik wilde dat ik in die tijd had geleefd, toen mensen niet de hele avond voor de televisie zaten zoals nu. Toen geluk gewoon was. Eenzaam was ik ook, natuurlijk, maar het was meer een eigen keuze en gepest werd ik nooit. Wie nergens bij wil horen, kan ook nergens weg gepest worden. Toen, jaren later, werd ik vader van drie dochters. Nu maakte ik me er zorgen om dat mijn dochters gepest of eenzaam zouden kunnen worden. Moeten ze niet wat vaker naar een feestje, krijgen ze ooit wel een vriendje, worden ze wel gelukkig? Inmiddels is hun pubertijd ook al weer voorbij. Het is een gelukkige, onbezorgde tijd geweest, bij nader inzien. Mijn oudste dochter is al getrouwd, de andere twee hebben een vriend. Veel zorgen gehad om niets. Dat geldt niet voor de ouders van Fleur (15). Zij sprong voor een trein omdat zij gepest werd en er niet meer tegen kon. Natuurlijk kan pesten niet als de doodsoorzaak worden aangemerkt. Iemand die pest is daarmee nog geen moordenaar. De meeste mensen die gepest worden plegen geen zelfmoord en er zijn misschien vast wel mensen die pesten en zelfmoord plegen. Maar het leven van een ander tot een hel maken, dat is een misdaad die kennelijk niet is uit te bannen. Zelfs in een land in overvloed, waarin geen strijd om het bestaan nodig is, waarin iedereen voldoende ruimte heeft om te doen wat hij/zij wil, zijn er mensen die anderen in een hoek drijven waar niet meer uit te komen is. Waarom?    

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen