24 november 2012

Bas Haring VI: economie als vallend plakkertje

Iedere vrijdag kijk ik weer uit naar zijn stukje in De Volkskrant over economie. Zoals ik als RK kind uitkeek naar de vasten- en onthoudingsdag (ook vrijdag dus), want dan aten we vis en mijn moeder kon heel goed vis bakken. Soms aten we gekookte vis en dat vond ik minder lekker. Helaas zijn de stukjes van Bas Haring soms ook als gekookte vis. Dan smaken ze niet. Zoals afgelopen vrijdag. Hij nam economen in bescherming tegen het verwijt dat ze zulke slechte voorspellers zijn, bijvoorbeeld van de kredietcrisis. Slecht voorspellen komt meer voor, beweerde Haring. Plak een post-it plakkertje aan de muur en probeer te voorspellen wanneer het plakkertje valt. Zeer onwaarschijnlijk dat die voorspelling zal kloppen, zegt Haring, hoewel “alle relevante wetenschap over plakkertjes en muren voorhanden is”. Is een vallend plakkertje te vergelijken met de kredietcrisis? Als dat zo is, dan is het probleem niet dat economen de val niet goed voorspelden. Het was eerder zo dat ze het plakkertje niet zagen, laat staan de val ervan. Geen econoom die zag dat er in de financiële wereld risico’s op een ondoorzichtige manier werden doorgeschoven via financiële producten die later blindgangers bleken te zijn. Toen die ontploften waren de economen met stomheid geslagen. Die oorverdovende stilte duurde maar heel kort, zoals we allemaal weten. Economen hebben allang weer het hoogste woord. Ze praten alsof ze het allemaal altijd al wisten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten