17 oktober 2012

Mariëlle Tweebeeke: goede interviews met slechte mensen?

Marielle schoffelde deze heren weg
Waarschijnlijk ben ik een oude zeur, maar ik verlang al tijden terug naar NOVA, de voorganger van het televisieprogramma Nieuwsuur. In dat programma was Clairy Polak, een van de ‘ankers’. Zij blonk uit in messcherpe interviews die, zo leek het, gevoed werden door een grote kennis van het bestaande terrein waardoor ze precies wist wanneer ze welke vragen moest stellen aan mensen die soms in de studio aanwezig waren om hun stoepje schoon te vegen. Haar opvolgster, Mariëlle Tweebeeke, had die brille niet, maar het hielp ook niet mee dat het nieuws in Nieuwsuur voor een deel opgewarmde prak van het 8uur journaal, voor een deel sport zonder al te veel nieuwswaarde en voor maar een heel klein deel achtergrond bij het nieuws was/is. Ik liet het programma al gauw los en ik ben ook niet meer terug gekomen. Ik moet me wel erg depressief voelen, wil ik om 10 uur in de avond de televisie op Nieuwsuur aanzetten. Dus miste ik het interview waar ze de Sonja-Barend Award mee heeft gewonnen. Uiteraard alsnog gekeken en het was, ik moet het toegeven, een prachtig interview. Vooral hoe de toenmalige topman van het VU-ziekenhuis, Elmer Mulder, aan het wankelen werd gebracht. Smullen. Wat zei Tweebeeke bij het in ontvangst nemen van de prijs? Dat ze dat interview wel moest doen, omdat ze zelf het geval (het soms zonder toestemming van patiënten aanwezig zijn, meekijken en meeluisteren van commerciële televisiemensen bij de patiëntopnames op de eerste-hulppost van de VU) als schokkend had ervaren. Inderdaad, misschien moet Tweebeeke zich andere gebeurtenissen in de wereld ook maar iets meer aantrekken, de eurocrisis bijvoorbeeld. Komen er wellicht toch nog meer goede interviews met slechte mensen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten