19 oktober 2012

Don Poldermans: fraudeur door dictatuur bij medisch onderzoek?

Hoe zat het ook alweer? Don Poldermans was een gevierd onderzoeker, annex medicus, die empirisch bewezen had dat bètablokkers een heilzame werking hadden bij hartoperaties. Nadat hij honderden artikelen gepubliceerd en tientallen promovendi had begeleid was daar opeens de verdenking dat er fraude in het spel was. Hij wilde zijn punt misschien iets te graag maken. Er kwam een onderzoek naar zijn onderzoek. Conclusie: Poldermans had de wetenschappelijke integriteit geschonden. Poldermans artikelen heb ik nooit gelezen, maar het onderzoek naar zijn onderzoek wel. Het blijkt dat bij sommige projecten wel tien onderzoekers waren betrokken. Hoe kan het dat al die co-auteurs hun mond hielden als er fraude in het spel was? Waarom kreeg niemand last van zijn geweten? Waarom werden al die medewerkers niet verdacht van fraude? Werden ze door Poldermans gedwongen mee te doen aan de fraude? Maar hoe kan dat terwijl bij academisch onderzoek het onafhankelijke en vrije individu voorop moet staan? Mijn conclusie uit het onderzoek naar het onderzoek zou zijn dat, als Poldermans fraude had gepleegd (wat niet erg rechtlijnig wordt bewezen) het onderzoekklimaat bij de medici ook niet kan deugen. Maar die conclusie wilde de onderzoekcommissie natuurlijk niet trekken, want de medici in die commissie zouden daarmee ook zichzelf diskwalificeren.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen